Poradnik Aktualizacja 2026

Wyrok TSUE Wirth (C-532/17) — przy wet lease odpowiada faktyczny operator, nie wynajmujący

Wyrok TSUE z lipca 2018 r., który ustalił, że „przewoźnikiem obsługującym" (operating carrier) w rozumieniu rozporządzenia (WE) 261/2004 jest przewoźnik faktycznie wykonujący lot — także wtedy, gdy samolot wraz z załogą jest wyleasingowany w trybie wet lease.

Sprawdzono przez redakcję:

Sprawdzenie kwalifikowalności

Czy przysługuje Ci odszkodowanie?

Jeśli wszystkie 5 poniższych warunków jest spełnionych, bardzo prawdopodobne, że przysługuje Ci odszkodowanie zgodnie z rozporządzeniem UE 261/2004.

  • Lot wystartował z lotniska w UE lub wylądował w UE i był obsługiwany przez przewoźnika z UE.
  • Opóźnienie w miejscu docelowym wyniosło 3 godziny lub więcej — albo lot został odwołany lub odmówiono Ci przyjęcia na pokład.
  • Miałeś potwierdzoną rezerwację i stawiłeś się na odprawę na czas.
  • Przewoźnik nie poinformował o odwołaniu lotu z co najmniej 14-dniowym wyprzedzeniem.
  • Przyczyną nie były rzeczywiste nadzwyczajne okoliczności (udokumentowane ekstremalne warunki pogodowe, strajk kontrolerów ruchu lotniczego itp.).
Rozpocznij roszczenie →

W listopadowy poranek 2009 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok, który zmienił bieg europejskiego prawa lotniczego — nie tylko ten z 2009 r. dotyczy. Sprawa Wirth (C-532/17) z roku 2018 jest fundamentem praktyki odszkodowawczej w UE i jednym z najczęściej cytowanych orzeczeń w sporach pasażerów z liniami lotniczymi.

Stan faktyczny — co się wydarzyło

Pan Helmut Wirth wraz z trójką współpasażerów lecieli Thomson Airways z Hamburga do Cancun (Meksyk) w marcu 2014 r. Lot organizował TUIfly (przewoźnik marketingowy widoczny na bilecie), ale fizycznie samolot wraz z załogą był wyleasingowany od brytyjskiego Thomson Airways w trybie wet lease (ACMI — aircraft, crew, maintenance, insurance). Lot opóźnił się o ponad 3,5 godziny.

TUIfly odmówił wypłaty rekompensaty, twierdząc, że nie był „przewoźnikiem obsługującym" w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia — faktyczne wykonanie lotu należało do Thomson Airways. Thomson Airways z kolei twierdził, że nie był stroną umowy przewozu z pasażerem (bilet sprzedał TUIfly), więc też nie odpowiada. Pasażerowie trafili w pułapkę odsyłania. Sąd niemiecki skierował pytanie prejudycjalne.

Rozstrzygnięcie Trybunału

Trybunał orzekł, że przewoźnikiem obsługującym jest podmiot, który FAKTYCZNIE wykonuje lot — czyli ten, do którego należy samolot, załoga i decyzje operacyjne (czas startu, trasa, alternatywne lądowiska). Przy wet lease (ACMI) jest to leasingobiorca (np. Thomson Airways w sprawie Wirth), nawet jeśli bilet sprzedaje inny przewoźnik (TUIfly). Pasażer kieruje roszczenie przeciwko temu, kto faktycznie wykonał lot.

Znaczenie dla dzisiejszych roszczeń EU 261

Wirth eliminuje typową w branży „zabawę w gorącego ziemniaka" — gdy organizator turystyczny zasłania się wet lease, a fizyczny operator umową b2b. Po 2018 r. pasażer ma jasny adres pozwu: linia, która faktycznie obsługiwała lot. To szczególnie istotne dla czarterów wakacyjnych z polskich lotnisk: Itaka, TUI Poland, Coral Travel — gdzie operacjami zajmują się Enter Air, Smartwings Poland, FreeBird Airlines, AirExplore.

Przykładowe sytuacje, w których powołasz Wirth

  • Czarter Itaki na Maderę faktycznie wykonany przez Enter Air z 4h opóźnieniem → pozew przeciwko Enter Air.
  • Czarter Coral Travel do Antalyi obsługuje Corendon Airlines (wet lease) — pozew przeciwko Corendon, nie Coralowi.
  • Lot Wizz Air UK na trasie polskiej w wet lease od litewskiego AviStar — pozew przeciwko AviStar.
  • Lufthansa wyleasingowała trasę Warszawa → Frankfurt od austriackiego Anisec Luftfahrt — pasażer pozywa Anisec.

Linie lotnicze najczęściej dotknięte

Polskie sądy SR Warszawa-Pragi Południe i SR Kraków-Krowodrza często stykają się z tym problemem przy sporach z biurami podróży i czarterowymi przewoźnikami. Po Wirth jednoznacznie kierują pozwy do operatora — Enter Air, Smartwings, FreeBird, AirExplore, Bul Air, Heston Airlines, GullivAir.

Jak powołać ten wyrok we własnej reklamacji

Aby skutecznie powołać orzeczenie Wirth (C-532/17, 2018) w korespondencji z linią lub w pozwie:

  1. Wskaż pełną nazwę i sygnaturę: „wyrok TSUE z 2018 r. w sprawie Wirth (C-532/17)".
  2. Cytuj kluczową tezę (jedno-dwa zdania z sekcji „Rozstrzygnięcie" powyżej).
  3. Powiąż z faktami swojej sprawy — pokaż, dlaczego identyczna lub analogiczna sytuacja faktyczna prowadzi do tej samej kwalifikacji prawnej.
  4. Dołącz odnośnik do bazy EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A62017CJ0532.
  5. Dla kontroli krzyżowej dołącz CURIA: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-532/17.

Jeśli sprawa trafia do sądu, sygnaturę powoduje się w pozwie razem z innymi powołanymi rozstrzygnięciami. Dla polskich pasażerów najczęściej właściwy będzie sąd rejonowy lotniska wylotu lub przylotu — szczegóły omawiamy w pełnym poradniku „Odszkodowanie za lot — droga sądowa".

Linki do oryginalnych źródeł

  • EUR-Lex (pełny tekst wyroku): https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A62017CJ0532
  • CURIA (akta sprawy): https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-532/17

Sprawdź swój lot

Jeśli zastanawiasz się, czy twój lot kwalifikuje się pod zasady wynikające z Wirth — możesz sprawdzić to bezpłatnie. Sprawdź uprawnienia online u AirHelp — weryfikacja trwa około 3 minut i jest bez zobowiązań. Jeśli sprawa jest prosta i masz czas, możesz też reklamować samodzielnie u przewoźnika i przed Urzędem Lotnictwa Cywilnego (ULC) — wówczas zachowujesz 100 % rekompensaty.

Podsumowanie

Wyrok Wirth (C-532/17, 2018) to jeden z filarów europejskiego systemu ochrony pasażerów. W praktyce odszkodowawczej dotyczącej rozporządzenia (WE) 261/2004 jest powoływany regularnie — w korespondencji przedsądowej, w postępowaniu przed ULC oraz w pozwach kierowanych do polskich sądów rejonowych. Znajomość tej linii orzeczniczej znacząco zwiększa skuteczność dochodzenia roszczeń o 250, 400 lub 600 EUR rekompensaty.

No comments yet